در کشاورزی دقیق، مکان یابی خودکار محصولات یکی از موضوعات تحقیقاتی مهم است. در این پژوهش شناسایی دقیق ردیف های کشت محصول ریحان به منظور مسیریابی خودکار یک ربات گزارش می شود. در یک مرحله از این تحقیق با اخذ تعداد شش تصویر در هر دوره ی رشد (هفته سوم، هفته چهارم و هفته پنجم) به حذف علف های هرز میان ردیف های کشت محصول پرداخته شد؛ که بدین منظور از سه روش مختلف (گشودگی مساحت، حذف ابعادی و ماسک گذاری) استفاده گردید. در مرحله ای دیگر تعداد شش تصویر از ردیف های کشت بدون وجود علف های هرز مورد بررسی قرار گرفت. سپس با انجام عملیات پردازش تصویر و پیاده سازی چندین الگوریتم مسیریابی (الگوریتم های مبتنی بر تبدیل هاف، تبدیل موجک، فیلتر گابور، رگرسیون خطی و الگوریتم پیشنهادی این مطالعه) بر روی تصاویر، به بررسی خروجی هر یک از این الگوریتم ها نسبت به مسیر ایده آل تعیین شده توسط کاربر پرداخته شد. پس از مقایسه ی دقیق مسیرهای تشخیص داده شده توسط الگوریتم های مختلف مسیریابی نسبت به مسیرهای ایده آل و با توجه به نتایج آزمون آماری t-test در سطح احتمال 5%، برتری روش های مسیریابی مورد مطالعه به ترتیب زیر مشخص گردید: روش پیشنهادی، روش فیلتر گابور، روش رگرسیون خطی، روش تبدیل هاف و روش تبدیل موجک. در نهایت الگوریتم پیشنهادی با بیشترین میزان انطباق نسبت به مسیر ایده آل (با میانگین خطای تشخیص 3.65 پیکسل) و کمترین مدت زمان اجرای عملیات (4.79 ثانیه) به عنوان مناسب ترین الگوریتم مسیریابی انتخاب و با استفاده از آن عملکرد یک ربات طراحی شده مورد ارزیابی قرار گرفت.

شوری زدایی یکی از راه های مقابله با کمبود منابع آب در بخش کشاورزی، بخصوص در مناطقی که دارای منابع آب شور و لب شور هستند، می باشد. آبیاری چگالشی به عنوان روشی برای آبیاری با استفاده از آب بی کیفیت و انرژی خورشیدی، ترکیبی از آبیاری زیرسطحی و دستگاه تقطیر ساده خورشیدی است. در این تحقیق باهدف بررسی توان آبیاری چگالشی برای تأمین نیاز آبی گیاهان، طرحی به مساحت دو مترمربع در گلخانه ایجاد شد. برای این منظور مخزنی (رطوبت ساز) به ابعاد 15×70×170 سانتیمتر ساخته شد که آب شور موجود در آن با استفاده از یک المنت گرمایشی تبخیر می شد. بخارآب هوای بالای سطح آب شور را گرم و مرطوب می کرد. این هوا به 5 عدد لوله ی منفذدار به طول دو متر که با فواصل 20 سانتیمتر در عمق 8 سانتیمتری خاک دفن بودند دمیده می شد. سپس بخارآب در داخل جدار لوله و خاک میعان کرده و آب موردنیاز گیاهان ریحان که در خاک کشت شده بودند را تأمین می نمود. نتایج نشان داد که رطوبت ساز روزانه به طور متوسط 12550 میلی لیتر آب را به صورت بخارآب، وارد لوله های منفذدار نمود و از این مقدار به طور متوسط 4167 میلی لیتر در خاک و لوله به آب مایع تبدیل می شد. همچنین این سیستم با آبیاری متوسط روزانه بیش از دو میلی متر توان تأمین نیاز آبی گیاه ریحان را داشت و تولید ماده تر و خشک در آبیاری چگالشی نسبت به گلدان های شاهد 32 و 63 درصد بیشتر بود.

نیشکر گیاهی چند منظوره است که عمدتاً در قسمت­ های جنوب غربی ایران کشت می­ شود. تاکنون در مورد قابلیت ترسیب کربن مزارع نیشکر ایران پژوهش­ های کافی صورت نگرفته است. در این پژوهش، ترسیب کربن در اندام­ های گیاه و خاک مزارع تحت کشت نیشکر در خوزستان که به روش سنتیراتونینگ کشت و برداشت می­ شوند مورد ارزیابی قرار گرفت. به این منظور، نمونه­ های خاک از لایه سطحی 30-0 سانتی­ متری به صورت تصادفی برداشت و میزان کربن آلی، اسیدیته، هدایت الکتریکی، بافت و وزن ویژه ظاهری آن­ ها تعیین شد. به صورت همزمان از اندام­ های هوایی (برگ و ساقه) و زیر زمینی (ریشه) گیاه نیشکر نمونه­ گیری صورت گرفت و میزان کربن هر بخش به صورت جداگانه تعیین شدند. نتایج نشان داد که کربن ذخیره شده در بخش بالای سطح خاک (برگ و ساقهبه میزان kg ha-11292) به صورت معنی داری (p≤ 0. 05) بیشتر از اندام­ های زیرزمینی (ریشه­ به میزان kg ha-1 655) می­ باشد. کل کربن ترسیب شده در خاک (به میزان kg ha-1 3/1987) با میزان کربن ترسیب شده در کل اندام­ های گیاهی (به میزان kg ha-11947) اختلاف معنی­ داری نداشت. علاوه بر این، همبستگی مثبت و معنی­ داری بین کربن آلی و میزان رس خاک مشاهده شد. برآوردها نشان داد که مقدار کربن ترسیب شده در گیاه و خاک مزارع نیشکر خوزستان kg ha-1 5/3934 است که معادل kg ha-1 6/14439دی اکسید کربن جذب شده از اتمسفر است. به طور کلی، نتایج نشان داد در سیستم کشت راتونینگ، کل کربن ترسیب شده در مرحله راتون 1 بیشترین میزان را دارد. در نتیجه کشت نیشکر در جنوب غرب ایران می تواند به عنوان حوضچه­ ای مهم برای ذخیره کربن عمل کرده و در نتیجه موجب کاهش اثرات تغییرات اقلیمی گردد. به نظر می­ رسد که ایجاد تغییر در سامانه فعلی برداشت محصول نیشکر که بر مبنای سوزانیدن بقایای گیاهی در مزرعه است و حرکت به سوی مدیریت پایدار با هدف حفظ بقایای گیاهی، بتواند توانایی ترسیب کربن این مزارع را افزایش دهد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

نماتدها از عوامل خسارت­زا در تولید خیار در جهان هستند. این پژوهش برای شناسایی نماتدهای انگل گیاهی در مزرعه­ها و گلخانه­ های تحت کشت خیار در استان لرستان در غرب ایران انجام شد. مواد و روش ها: هشتاد و پنج نمونه خاک همراه با ریشه خیار از شهرستان های مختلف استان لرستان در غرب ایران جمع آوری گردیدند. استخراج نماتدها، تثبیت و انتقال آن ها به گلسیرین و تهیه لام های میکروسکوپی دائمی و شناسایی گونه ها با استفاده از منابع علمی معتبر انجام گرفت. یافته ها: بیست گونه نماتد انگل گیاهی از 12 جنس از زیر راسته Tylenchina شناسایی شدند. مشخصات ریخت شناسی Amplimerlinius globigerus و incognita Meloidogyne به عنوان زیانبارترین نماتدها شرح داده شده است. نتیجه­ گیری: یازده گونه جدید برای فون نماتدهای خیار در ایران گزارش می شود.

Phytoremediation of lead using plants in lead-contaminated soils is a new and safe environmental technology. By adding chelators and increasing plant extraction, the efficiency of this technology can be increased. In this regard, we evaluated the effect of adding EDTA chelates to lead-contaminated soils to investigate the amount of lead accumulation in a medicinal plant, Calendula officinalis. We designed a factorial experiment in the form of a completely randomized, with three replicates in pots and two factors including EDTA at two levels (0, 50 mg kg-1) and lead at four levels (0, 30, 90, and 270 mg kg-1). In this plant, the accumulation of lead was accompanied by an increase in the amount of lead in the soil due to the addition of EDTA to the soil. The results showed that EDTA significantly increased the lead translocation of lead from roots to the aerial part of the plant.Total Chl. and shoot dry weight decrease significantly in EDTA treatment than control specific at a high level of Pb in the soil. Also, the results showed that EDTA increased lead removal from soil to soil solution and increased lead translocation from roots to the aerial part of the plant of Calendula officinalis. In general, the results of this research showed that with the careful management and EDTA use in lead extraction, it has provided a cost-effective and safe environmentally strategy.

گیاهان دارویی قدمتی همپای بشر داشته و به­عنوان یکی از اقلام صادراتی بخش کشاورزی و یکی از اصلی ترین منابع تامین نیازهای غذایی و دارویی بشر به­شمار می آید. هدف از این مطالعه، بررسی نقش سرمایه اجتماعی و قابلیت های حرفه ای در توسعه کشت گیاهان دارویی به­عنوان یک نوآوری در بخش کشاورزی است. تحقیق کمی حاضر از نظر هدف کاربردی است که در آن از روش کار میدانی (پیمایشی) استفاده شد. جامعه آماری تحقیق شامل همه کشاورزان استان زنجان بود که در مجموع 389 نفر به­عنوان نمونه آماری مورد مطالعه انتخاب و اطلاعات با استفاده از ابزار پرسشنامه جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها به­وسیله نرم­افزار SPSS24 و AMOS24 انجام شد. نتایج نشان داد بین بعد ارتباطی، شناختی و ساختاری سرمایه اجتماعی با توسعه کشت گیاهان دارویی رابطه مثبت و معنی­داری وجود داشت. همچنین، نتایج نشان داد مجموع اثر غیرمستقیم بعد ارتباطی و بعد شناختی سرمایه اجتماعی بر توسعه کشت گیاهان دارویی در استان زنجان از طریق قابلیت های حرفه ای کشاورزان مثبت و معنی­دار است؛ در حالی­که اثر غیرمستقیم بعد ساختاری سرمایه اجتماعی معنی دار نبود. راه اندازی رشته ها و برگزاری دوره های کوتاه­مدت توسط مراکز آموزشی فعال در سطح استان از جمله پیشنهادهای این تحقیق است.

یکی از دلایل اساسی که افراد و جوامع را به سوی بهینه­ سازی کشت محصولات سوق می­ دهد، کمبود و محدودیت آب شرب و حتی آب مصرفی در بسیاری از کشورهای کم آب جهان از جمله ایران است؛ که به یک مسئله مهم و حیاتی بدل شده است. یکی از راهکارهای مناسب در کشورهایی مانند ایران که در حوزه کشاورزی نیز فعال است، این است که با توجه به نیاز به آب در بخش کشاورزی، مدیریت بهینه کشت محصولات زراعی است. بر همین اساس ضروری است که روش­ های مختلف تحلیل، تصمیم و برنامه­ ریزی مورد بررسی قرار گیرد. همچنین، مورد دیگری که امروزه در بهبود الگوی کشت و کاهش میزان آب مصرفی نقش به سزایی می­ تواند ایفا نماید، در نظرگیری و محاسبه آب مجازی می­ باشد؛ از این رو بهینه­ سازی الگوی کشت با بهره­ گیری از محاسبات آب مجازی می ­تواند بسیار مفید واقع گردد. استفاده و بهره ­گیری از سامانه اطلاعات مکانی جهت ایجاد سیستم ­های تصمیم­ گیری، سبب مدیریتی منسجم و تصمیم­ گیری درست در امور مختلف می­ شود و نیز در نظرگیری آب مجازی منجر به بهبود الگوی گشت و کاهش مصرف آب خواهد بود. در نتیجه در پژوهش حاضر، با استفاده از سیستم تصمیم ­گیری­ ای که با قابلیت­های GIS و هوش جمعی ایجاد گردید، به همراه محاسبات آب مجازی برخی گیاهان زراعی، به ایجاد و ارائه راهکاری نوین جهت تخصیص بهینه الگوی کشت و در نتیجه استفاده­ ی صحیح از آب در اراضی کشاورزی بخش بن­ رود در توابع شهرستان ورزنه، واقع در جنوب شرق استان اصفهان، پرداخته شده است. بدین منظور، پس از بررسی روش­ های بهینه ­یابی در تصمیم ­سازی با استفاده از پارامترهای محیطی، به استفاده الگوریتم هوش جمعی جامعه مورچگان (ACO) در ترکیب با سامانه اطلاعات مکانی، در فرآیند تخصیص زمین با در نظرگیری آب مجازی کشت و نمو گیاهان در شبکه­ های آبیاری اراضی کشاورزی بخش مذکور دست یافته شد. در نهایت نتایج این پژوهش نشان می­ دهد که پس از بهینه ­سازی تخصیص زمین جهت کشت محصولات مشخص آن محدوده، بر اساس آب مجازی محصولات، میزان آب مصرفی می­ تواند به میزان 37% مقدار اولیه کاهش یابد.

Due to having spring and autumn genotypes and adaptation to weather conditions, rapeseed is considered as a point hope to provide edible oil of country. Two separate experiments were set up as split-plot in a RCBD design with three replications in two fall and winter seasons during two years (2014-2015 and 2015-2016) at the research field of Seed and Plant Improvement Institute to investigate the effect of sowing season and date on the quantitative and qualitative yields of rapeseed genotypes in Karaj, Iran. In this study, the main plots were sowing dates (7, 17, and 27 October in fall sowing and 9 and 19 February, and 1 March in winter sowings) and sub-plots consisted of genotypes (RGS003, Dalgan, Zabol10, Hyola401, and Hyola4815). Rapeseed genotypes grain and oil yields were 4330 and 1840 kg ha-1 in fall sowing, respectively, while these traits were decreased 43.3 and 46.6% respectively, when rapeseed genotypes were planted in winter season. The highest grain and oil yields (5033 and 2202 kg ha-1) belonged to 7 October sowing date in fall sowing, while 9 February had the highest grain and oil yields (2996 and 1248 kg ha-1) in winter sowing. In general, the Dalgan genotype is recommended for cultivation due to suitable agronomic traits such as number of silique per plant, number of grain per silique, silique length, 1000-grain weight, as well as high grain and oil yields in cold temperate regions with arid and semi-arid climates such as Karaj, Iran.

More than 22% of the world's agricultural land is saline, and this trend continues to increase with climate changes. Salinity stress causes leaf color change, osmotic stress, ionic toxicity, prevents growth, photosynthesis and plant performance. Due to their size less than micron, metal nanoparticles have a great absorption and transmission power in plants. Salinity stress is a major problem in hot and dry areas under tomato cultivation. For this purpose, investigating the mutual effects of the size and type of zinc oxide and iron oxide nanoparticles on the improvement and change of growth and increasing the resistance to salt stress in tomato plants of the early urbana variety were carried out in the form of a completely randomized and factorial design with 4 replications, at a significant level of 5%. In this research, zinc oxide nanoparticles in 25 and 50 nm sizes, iron oxide in 25 nm sizes and sodium chloride in 0 and 75 mM levels were used. Nanoparticles and salinity treatments were both applied to the plants. The results showed that salt stress led to a decrease in plant growth parameters such as shoot and root length, leaf area, RWC, ion leakage. Also, NaCl led to an increase in the accumulation of prolin and other aldehydes, sodium, iron and zinc. The application of nanoparticles had a slight effect in stress-free conditions, but in stressed conditions, these two nanoparticles alone and especially in combination neutralized the effect of salinity and reduced the damage caused by salinity stress.